Zin

Zin hebben. Er zin in hebben. Wat is de zin ervan? Sommige mensen vinden iets zinvol, waar anderen de zin niet van inzien. Mozaïeken bijvoorbeeld. Ik heb er veel plezier in en dus heb ik er zin in. Als ik niet meer weet ik hoe verder kan gaan, als ik vastzit, dan heb ik er geen zin in.

Heb je dat weleens? Dat je van te voren een prachtig plan hebt, je gaat samen een weekend weg, in een huisje, er is een zwembad bij en een sauna, je gaat lekker uit eten. Je hebt er helemaal zin in. En dan ben je daar en je kunt er niet van genieten. Je doet je best, maar je voelt het niet. Je hebt eigenlijk nergens zin in.

Vaak gaan we dan proberen zin te maken. Als kind heb je dat vast weleens gehoord: ‘dan maak je maar zin’. Kan dat? Je doet het wel, maar het voelt als tegenzin. Als je veel dingen met tegenzin doet, weet je op een gegeven moment helemaal niet meer waar je wel zin in hebt.

In onze maatschappij wordt ‘er geen zin in hebben’ negatief gelabeld. En niets doen ook. Terwijl als je echt wilt ontspannen, je door een fase heen moet van niets doen. Als ik met mozaïeken vast zit, moet ik ook door iets heen. Een fase van even niet weten wat te doen.

Als kind heb ik het ‘niets doen’ altijd een beetje verborgen gehouden. Zodat er geen commentaar kwam. Misschien is mozaïeken ook wel een vorm van ‘niets doen’. En daarom zo ontspannend.

Wat mij altijd helpt is ademoefeningen. Als ik die doe, komt er vanzelf zin naar boven. Zin in iets. En vervolgens komt het geweten: mag je altijd je eigen zin doen? Volgens mij gaat het erom dat het voor jou zin heeft en dat hoeft niet zelfzuchtig te zijn, het kan voor jou zin hebben om een ander te helpen.