The sea, the sea

De zee neemt, de zee geeft. Soms droom ik over wonen aan het strand, opstaan als de zon opkomt en lopend langs de vloedlijn aangespoelde schatten verzamelen. Van al die mooie dingen maak ik nog mooiere composities. Vroeger woonde ik in Castricum en altijd als ik naar het strand ging, werd ik rustig van de zee.

Vanochtend was ik bij de yogales. De adem komt en gaat net als de zee. Dan komt de weerstand en spanning, blokkades die het ritme verstoren. Mentale en lichamelijke blokkaden die onze gezondheid in gevaar brengen. Dit hangt ook samen met het sympatische en het parasympatische zenuwstelsel. Het sympatische zenuwstelsel zorgt voor energie voor activiteit en een hogere ademfrequentie, het parasympatische zenuwstelsel zorgt voor rust en herstel, waarbij de ademfrequentie lager wordt. zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Parasympathisch_zenuwstelsel

Vaak zijn we ons er niet van bewust dat ons natuurlijke ademritme verstoord is. Via ademtraining krijg je directe feedback op je ademhaling. Hierdoor kun je leren hoe je je adem weer gezond kunt krijgen. Het is daarna goed toepasbaar in het dagelijks leven.

Toen ik zelf begon met bewust ademen, ging ik juist mijn ademhaling extra verstoren. Door heel erg mijn best te doen, haalde ik teveel adem en hield het teveel vast. Daardoor voel je juist een tekort aan adem. Het heeft bij mij wel even geduurd voordat ik kon vatten wat de bedoeling was en hoe je rustig door kunt ademen. Met deze ervaring weet ik hoe belangrijk afgestemde begeleiding bij een ademtraining is. Voor je het weet, leer je jezelf verkeerde gewoonten aan.

De golven botsen tegen de rotsen en slijpen ze langzaam af. Met een inademing kun je naar de weerstand ademen en met het loslaten van de adem kun je langzaam de weerstand verzachten. De kunst om te laten komen en gaan kun je oefenen.