Schaduw

Zonder zon geen schaduw.

Wat snakken we naar warmer weer met zon. De zon die schijnt en alles er mooier uit laat zien. Toch geeft het licht altijd een schaduw.

Van mensen hoor je vaak de succesverhalen, we laten ons van onze beste kant zien. Terwijl de dingen wel tig keer mis gingen voordat er succes was. Wat doen we met die schaduwkant en de gevoelens die daarbij horen? Het lijkt steeds moeilijker om die gevoelens te tonen. Mensen willen het niet horen, geven je een dooddoener of je krijgt het gevoel een loser te zijn. Het is net of je de enige bent, bij anderen lijkt alles vanzelf te gaan…

Als je al die foto’s ziet van het fantastische leven van anderen kun je je een loser gaan voelen. En jaloers worden, wat doe je dan weer met die gevoelens? Onderdrukken? Net doen of je die gevoelens niet hebt? Ergens zal het je opbreken.

Onderdrukken van gevoelens die je liever niet hebt stopt de stroom, waardoor gevoelens die je wel wilt hebben ook gestopt worden. Levensvreugde neemt af. Steeds meer zul je net alsof moeten gaan doen.

De weg hieruit is het verzoenen met het feit dat bij zon schaduw hoort. Alles mag er zijn. En juist dan kom je er doorheen en kun je verder komen. Zoals in sprookjes er allerlei obstakels overwonnen moeten worden voordat het tot een goed einde kan komen. Op televisie zijn er ook allerlei programma’s waarin je kunt zien wat een beproevingen iemand kan doormaken, alleen op een eiland etc., om uiteindelijk te overwinnen. Of het op te geven… Het is leuk om naar te kijken hoe iemand anders worstelt, maar zelf worstelen voelt helemaal niet zo fijn. Helaas…het is de enige manier als je ergens verder mee wilt komen, een doel wilt bereiken.