Cito stress

Rondom de CITO toetsen heerst een hoop stress.

cito stress
cito stress

 

Oorspronkelijk is het CITO leerlingvolgsysteem bedacht om een leerling in zijn eigen ontwikkeling te volgen. Landelijk worden deze toetsen afgenomen om zo een score te verkrijgen.

Cito stress in de praktijk:

Het CITO-instituut hanteert de volgende indeling in niveau’s:

A : De hoogst scoren leerlingen

B :  De leerlingen die net boven tot ruim boven het landelijk   gemiddelde scoren

C : De leerlingen die net op of onder tot ruim onder het landelijk gemiddelde scoren

D : De leerlingen die ruim onder het landelijk gemiddelde scoren

E : De laagst scorende leerlingen

Naar aanleiding van deze scores kan gekeken worden of er iets veranderd moet worden aan het onderwijs van de leerling, bijvoorbeeld remedial teaching of extra uitdaging…

Als een leerling plotseling een veel lagere score heeft, kan er gekeken worden of er iets aan de hand is. Dan kun je denken aan bijvoorbeeld problemen met leeftijdsgenoten, gepest worden. Of is er iets veranderd in de thuissituatie, scheiding, overlijden van een belangrijke persoon. Psychologische hulp kan dan de volgende stap zijn.

Tegenwoordig wordt de CITO score voor van alles misbruikt. Scholen worden beoordeeld op CITO-scores. Hoe hoger de scores, hoe beter het onderwijs wordt gedacht. Terwijl een school er ook niks aan kan doen als er kinderen op zitten die niet zo goed kunnen leren…

Scholen gaan daarom proberen leerlingen met een E-score met behulp van remedial teaching op te krikken naar D of hoger. Alleen zijn de scores geen rapportcijfers, maar gemiddelden. Er zullen dus altijd evenveel leerlingen blijven met E-score. Wel gaan de normen omhoog door al die remedial teaching, bijles en extra training. Dat is laatst gebeurd. In feite wordt het een rat race tussen scholen.

Leerkrachten benoemen E-score ook met onvoldoende. Wat doet dit met het zelfbeeld van leerlingen die voor een praktisch beroep in de wieg zijn gelegd  en altijd een E-score halen?