Hechting

Hechting

De laatste tijd kom ik regelmatig artikelen tegen over de invloed van hechting in de eerste levensjaren.

De eerste theorieën over hechting zijn geformuleerd door Bowlby. Uit onderzoeken die hij deed kwamen 3 hechtingsstijlen naar voren:

* veilig gehecht

* angstig gehecht

* vermijdend gehecht

Mensen met een vermijdende hechtingsstijl zijn geneigd emotioneel afstand te houden tot andere mensen. Angstig gehechte mensen zijn bang door anderen afgewezen te worden, maar willen wel contact met anderen. Het spreekt voor zich dat als je vermijdend in het leven staat, alle nieuwe stappen nogal wat van je vragen. Angstig gehechte mensen willen juist wel graag verbinding dus nemen wel nieuwe stappen, maar ondervinden daarbij stress.

Uit hersenonderzoek is gebleken dat de hersenen neurologische ‘paden’ ontwikkelen onder invloed van de hechting, waarbij de stijl verschillende paden tot gevolg heeft. Pijnlijke ervaringen, bijvoorbeeld van afwijzing, maken dat er een bescherming wordt ontwikkeld en dat er andere paden worden bewandeld. Het zenuwstelsel kan ook zo ontwikkelen dat er voortdurend alertheid is.

Er bestaat een sympatisch en een para-sympatisch zenuwstelsel. Het sympatische deel is voor de actie, hoort bij de alerte staat. Het para-sympatische deel hoort bij het ontspannen, de rust en het herstel.

Als het sympatische zenuwstelsel te actief is, kan er overspannenheid ontstaan en een gebrek aan herstel.

Bij burn-out is dit het geval; te weinig herstel, te weinig opladen van de energie met uitputting tot gevolg.

Wat kun je doen aan de gevolgen van een problematische hechting?

Het is altijd ondersteunend om te zorgen dat het para-sympatische zenuwstelsel voldoende ingeschakeld wordt. Dit kan heel goed met ademtraining.

Verder zijn er steeds meer therapieën ontwikkeld die gericht zijn op het veranderen en verbeteren van de neurologische ‘paden’ of circuits in de hersenen.

Er bestaan invasieve therapieën die heel direct iets in de hersenen doen. En er bestaan therapieën via visuele, auditieve, tactiele stimulatie en gesprekken gaan.

Zo is er EMDR, waarbij er op gebied van traumatische herinneringen veranderingen plaatsvinden in de hersenen.

Er is neurofeedback, waarbij je hersenactiviteit verandert: dat kan bestaan uit meer concentratiehersengolven (bêta) en minder slaapgolven (thêta).

En ook bij gesprekstherapie kunnen de paden of circuits in de hersenen verlegd worden.

Neurofeedback bij angst

Angstklachten kunnen met neurofeedback behandeld worden.

Als behandeling is er ook neurofeedback bij angst. Angstgevoelens horen oorspronkelijk bij de overleving en het was heel nuttig om angstig te zijn en iets te kunnen doen wat het beste resultaat in die levensbedreigende situatie opleverde.

Tegenwoordig is het niet meer zo duidelijk waar het nuttig voor is om angstig te zijn. Mensen zijn vooral bang voor onbekende, vreemde situaties. Allerlei gedachten of overtuigingen kunnen de angst groter maken.

In de hersenen zit een gedeelte dat angst reguleert, de amygdala. Het kan zijn dat de amygdala te snel reageert op bijv. geluiden. Dit kan al ontstaan zijn in de babytijd. Het gevolg is dat er bij allerlei signalen gevoelens van angst ontstaan. Het lichaam komt in een staat van alertheid. Als dit vaak gebeurt ontstaat een algeheel stressgevoel en is het heel moeilijk tot rust te komen. Vaak ontstaan er slaapproblemen.

Voor het lichaam is het een zware taak om de angstreacties te reguleren. In rust kan het toekomen aan andere taken zoals herstel. Als je maar blijft stressen, wordt het lichaam ziek en raakt het uitgeput.

Met neurofeedback kun je de hersenen leren de amygdala minder heftig en minder snel te laten reageren. Je geeft de hersenen als het ware feedback op de situatie: het is niet nodig zo angstig te reageren. Als je dit een tijd traint, leer je een nieuwe reactie van meer rust en ontspanning.

Zie onderzoek met MRI scan.

Nu is het met de neurofeedback die wij gebruiken, moeilijker om specifiek de amygdala te bereiken. Wij trainen daarnaast ook met cognitieve gedragstherapie en mindfulness de hersenen om anders om te gaan met gedachten en gezonde reacties te creëren.

Ook de ademhaling heeft effect op het voelen van angst. Door een diepere rustige ademhaling ga je je ook rustiger voelen.

neurofeedback bij angst
neurofeedback bij angst

 

 

Stress

Stress brengt een fysieke reactie bij iemand teweeg. Er kunnen allerlei hormonen worden aangemaakt, waaronder adrenaline. Als iemand langdurig onder stress staat, is er cortisol in het bloed te vinden. Na nog langere tijd komen er ook veranderingen in de hersenen en mogelijk ook in organen. Uiteindelijk raakt iemand uitgeput en daarna volgt de dood. Dat kan overigens een tijdje duren… “Stress” verder lezen

The sea, the sea

De zee neemt, de zee geeft. Soms droom ik over wonen aan het strand, opstaan als de zon opkomt en lopend langs de vloedlijn aangespoelde schatten verzamelen. Van al die mooie dingen maak ik nog mooiere composities. Vroeger woonde ik in Castricum en altijd als ik naar het strand ging, werd ik rustig van de zee. “The sea, the sea” verder lezen